Naar de oncoloog

Aankomende vrijdag is het weer zover. Mijn jaarlijkse controle bij de oncoloog in verband met het voorstadium van vulvakanker. Iets waar ik ieder jaar tegen op zie. Nerveus voor ben. Ondanks dat ik weet dat het een zeer langzaam groeiend virus is waarvan ze verwachten dat als het uberhaupt al kanker wordt, dat dat pas rond mijn 70ste / 80ste zal zijn. Maar toch hou je altijd stemmetje in je achterhoofd dat zeg “wat als het toch fout is?’’ Wat voor traject gaan we dan in? Wat gaat er dan gebeuren? Dus eigenlijk hele normale spanningen en gelukkig herken ik het ook als normale spanningen.

Maar dit jaar vind ik het extra spannend. Want vrijdag wordt de eerste keer dat iemand buiten mijn persoonlijke cirkel, mijn verbrande benen gaat zien. En ik hoor jullie zeggen “maar dat is een arts”, “artsen zijn wel wat gewend”. Maar dat is dus precies waar het niet omgaat. Dat een arts van alles gewend is dat weet ik zelf ook wel.

Het gaat in dit geval om mijn eigen gevoel er bij. Hoe ik er tegen op zie om mijn broek uit te moeten trekken. Hoe eng ik dat vind. Wat dat is het. Ik vind het eng. Want ik kan ook zijn gezichtsuitdrukking zien als hij naar mijn benen kijkt. Dit is “live”. Dit is geen foto die ik op twitter knal. Want dat is niet zo moeilijk. Een foto op twitter gooien. Ik  zie jullie gezichten dan namelijk niet. Ik lees alleen de reacties.

Maar vrijdag gaat dus iemand die ik amper ken voor het eerst mijn benen en billen zien. En ja dat vind ik doodeng!

Corona, mijn visie

(Geschreven op 25 april 2021)

Corona, iets dat heel de wereld al meer dan een jaar in de ban houdt. Maar ook iets waar heel veel complottheorieën over zijn ontstaan. Tot op de dag van vandaag heb ik nooit echt uit gesproken wat mijn gedachte hier over is, maar ik heb nu besloten om dat dus wel te doen. Er zullen velen zijn die het totaal niet met mij eens zijn, en dat is goed. Een ieder heeft nog steeds op recht op zijn eigen mening, zijn eigen gedachten, wat dat ook mag zijn. Ik hoop alleen dat iedereen het respect heeft om op een normale manier te reageren, want dat is iets wat vaak niet gebeurd.

Mijn visie wijkt gevoelsmatig heel erg af van wat de gemiddelde mens er van vindt en misschien heeft mij dat ook wel al die tijd tegen gehouden om mijn visie er op te delen. Aan de andere kant, ik ben niet iemand die met de meute mee loopt en ik vind dat iedereen mag denken wat hij wil dus ik ook.

En dit is mijn visie: Ik denk dat moeder Aarde er voor gezorgd heeft dat Corona is ontstaan. Ik denk dat Corona de opruim actie is van moeder Aarde. Want geef toe, zo goed ging/gaat het niet met onze aarde. We kappen bomen om voor nieuwe huizen, spoorlijnen, windmolenparken en ga zo maar door. Er is overbevolking. Vergrijzing. Luchtvervuiling, grondvervuiling en alle wateren zijn ook niet meer schoon als vroeger. Corona heeft er voor gezorgd dat er heel veel stil is komen te liggen en in een wereld waarin bijna altijd haast is, is dit helemaal niet zo verkeerd. Corona heeft mensen aan het denken gezet en voor saamhorigheid gezorgd, iets wat er een lange tijd niet was. Mensen kijken weer wat meer om naar anderen. Letten meer op elkaar. Corona voelt voor mij een beetje als een reset! Een eye opener.

De ouderen en zwakkeren gingen als eerste dood en dat zien we natuurlijk ook bij de dieren.

Als je een roedel dieren neemt, waarbij een paar dieren ziek, zwak, misselijk en oud is, dan wordt die dieren achter gelaten door zijn soortgenoten. Omdat de roedel dan sterk blijft en de roedel kan zich op deze manier beter verdedigen tegen bijvoorbeeld gevaar.

Wij zijn van sociaal naar heel erg materialistisch gegaan in de loop der jaren. Alles moet duurder, mooier en luxer. Uit eten wanneer we maar willen, bioscoopje pakken, kroegje pakken, winkelen, dure vakanties wanneer we maar willen. En nu dit niet meer kan, gaan vele mensen lopen klagen. (of ik dat terecht vind laat ik nu even in het midden). Ineens is dat wat we ooit normaal was niet meer normaal. Ineens kunnen we niet maar zo uit eten, naar de kroeg, winkelen of het vliegtuig pakken. En dat is even wennen zeg. Ons hele brein raakt daar van in de war. En we worden compleet opstandig. Gaan in protest.

We zijn van sociaal naar egoïsme gegaan in de loop van de tijd. We keken amper nog om naar anderen. Leefden ons eigen leven zonder ons druk te maken over de rest. En ook daar is een kleine ommezwaai in gemaakt. We zetten bijvoorbeeld op Twitter onze dm open voor de mensen die graag een praatje willen maken. En ikzelf heb nu sinds een week of 3 iedere dag teams meeting open staan voor iedereen die maar even wil komen kletsen. En dat zijn er meer dan ik verwacht had.

En nogmaals, dit is mijn visie, dit is hoe ik het zie. En mijn visie is ontstaan omdat er iedere eeuw wel een dodelijk virus is die er voor zorgt dat heel veel mensen komen te overlijden. Mijn visie is ontstaan door alle natuurrampen waarbij duizenden mensen en dieren om het leven kwamen. En eigenlijk is dat precies hoe ik Corona zie. Een natuurramp, op hele grote schaal en in dit geval vooral onder de mensenheid. Want geef toe, als het virus niet bij mensen maar alleen bij dieren was geconstateerd, dan hadden we het ook een “natuurramp” genoemd.

Als afsluiting wil ik nog wel even kwijt dat mijn hart uit gaat naar iedereen die iemand verloren is door Corona. Want iemand verliezen is en blijft verschrikkelijk!