Brieven aan opa, geschreven in 2008!!!

Op 4 maart 2008 ging het ineens slecht met mijn opa, hij kwam beneden in de woonkamer te liggen op een speciaal bed en er kwam 3 keer per dag hulp om hem te wassen en te verschonen en ook snachts kwam er iemand bij hem om op hem te passen.

Sinds 4 maart 2008 ben ik begonnen met brieven te schrijven aan mijn opa. Deze zal hij nooit lezen maar het is wel mijn uitlaatklep. Mijn manier van omgaan met zijn aankomende dood. mijn manier van verwerken. Deze brieven zijn dan ook heel dierbaar voor mij en ik plaatst ze hier onder andere omdat ze dan niet verloren gaan. Dit wordt een lange blog, want ik zet alle brieven in volgorde van datum onder elkaar in 1 blog.

Dus pak er iets te drinken bij en ga er even weer voor zitten.

4 maart 2008

Mijn lieve opa,

Sinds een week lig hij op bed. Sinds zaterdag beneden in de woonkamer. Het gaat niet meer. Zijn lichaam is op, maar zijn hart pompt door. En om hem zo te zien liggen doet zeer. En het klinkt raar maar ik hoop voor hem dat het zo snel mogelijk over is. Mijn grote lieve sterke opa… Hij is veranderd in een dun, niets kunnend doen mannetje. Gister kwam ik binnen en ik schrok. In eerste instantie dacht hij dat ik de nachtzuster was en het duurde een paar minuten voordat hij doorhad dat ik het was. En toen hij het doorhad zag ik de verdrietige blik in zijn ogen. De blik die zei dat hij zich realiseerde dat ook zijn geheugen hem in de steek laat. En dat vind ik het nog het ergste.. Dat hij nog zo vaak helder is en zich dan ook realiseert dat hij af takelt. Hij kan/wil niet meer eten. Drinken lukt bijna niet. Zijn armen en benen zijn dunner dan die van Robbin. Hij ligt de hele dag maar hij wil er zo graag uit. En dat probeert hij dan ook totdat hij zich realiseert dat dat niet kan en dan zie ik een boze blik. Zijn ontlasting loopt zo weg en voor het plassen heeft hij een catheter gekregen. Maar ook dat snapt hij niet. Hij heeft de drang om te plassen en wil er dan uit en dan moeten we hem eerst weer uitleggen dat hij gewoon kan plassen. Er komen flarden van vroeger naar boven. Van de oorlog en van zijn werk bij van Gend en Loos. Gister was nog niet bekend of er nacht hulp zou zijn dus ik had oppas geregeld en ben er gisteravond weer heen gegaan. Lekker bij zijn bed gezeten en op hem gepast. En in zijn heldere momenten ging hij weer terug naar mijn jeugd. Alle kerstmissen die we samen gevierd hebben. Ik ging met hem mee terug. Samen herinneringen opgehaald en ik zie dan zijn ogen glinsteren. Mijn opa is een man die altijd heel goed gedichten kon schrijven en dat dan ook altijd deed met kerst. Zo kreeg ik ooit een pakje chocolade sigaretten met in een gedicht vorm de mededeling dat ik beter aan chocolade sigaretten kon gaan dan stiekem roken. En ik weet nog steeds dat ik mij toen heel betrapt voelde. Ook heb ik ooit mijn opa zijn werkjas van van Gend en Loos gekregen en dat ik die nog heb doet hem zoveel plezier dat ik hem straks als ik naar hem toe ga aan trek. Dat heb ik hem gister belooft en op 1 of andere manier heb ik nu ook de neiging om hem aan te trekken. Net alsof die jas mij gaat beschermen tegen alles wat nu komen gaat. Oma heeft het ook moeilijk maar dat kan natuurlijk niet anders. Opa is opstandig en oma moet het ontgelden. Totdat hij het ineens door heeft en zich weer schaamt voor zijn gedrag.

Er zijn mensen die hem komen verschonen en wassen. Want van oma mag opa niet naar het ziekenhuis of verzorgingshuis. Oma heeft 2 oorlogen en andere ellende overleeft en ze wil haar man tot aan het einde thuis hebben. En daar heb ik respect voor.

Mijn lieve oude stoere opa, die altijd als 2 druppels water op Derrick leek. Die stoere politieman van die televisie serie. Mijn lieve oude stoere opa. Die toen hij tachtig werd posters kreeg waarop stond “godallemachtig opa is tachtig”. Mijn lieve oude stoere opa die ondanks alles, niet  zijn humor verloren heeft en me nu zelfs nog aan het lachen maakt. Mijn lieve oude stoere opa, ik hoop dat je lijdensweg niet te lang zal duren. Dat heb je niet verdient!!

Mijn lieve oude stoere opa is nu 88 en het is mooi geweest!!! Het is op. Hij is op. Zijn lichaam is op. En nu hoop ik dat zijn hart ook snel op is.

liefs Conny

6 maart 2008

Lieve opa,

Vanmorgen ben ik weer bij je geweest. Gister kon ik niet want Robbin was ziek en ben ik dus lekker bij haar gebleven. Ik weet ook dat je me dat niet kwalijk neemt want jij zegt altijd dat je kinderen voor alles gaan. Toen ik binnenkwam zaten oma en tante B net aan een kop koffie en ik heb me jas uit gedaan en ben bij je gaan zitten. Het viel je direct op dat mijn haar weer zwart geverfd was en je zei dat D weer goed werk verricht had. Je aaide met je hand over mijn wang en zei dat ik me nooit of te nimmer iets van een ander moet aantrekken. En dat ik moet doen waarvan ik denk dat het goed is. En dat het belangrijkste is dat ik mezelf recht kan aan kijken. En weet je opa, je hebt gelijk!! Ik heb helemaal niets met een ander te maken. Alleen met mezelf en met Robbin. En je hebt ook gelijk dat een ander toch wel zijn conclusie klaar heeft  wat je ook doet. Ik heb je verteld dat ik morgenvroeg om 7 uur weer naast je bed zit omdat de nacht hulp dan weg gaat. Ik heb je ook gewaarschuwd dat ik er dan niet op mijn best uit zie en jij zei dat je er smorgens om 7 uur ook niet uit ziet en samen schoten we in de lach. Daarna heb ik je verteld dat ik zaterdag niet zou komen want ik ga met M naar een feest. Jouw antwoord hier op was: “dat is dan weer een pluspunt’. Ik heb je even vriendelijk bedankt en weer schoten we in de lach. En dat vind ik fijn. Want als er iets is, dat typisch mijn opa is, het je humor. Je ontzettende droge humor, waar ik zo vaak om in een deuk gelegen heb. Ik heb je verteld wat voor feest het was en als er inderdaad een paar mooie vrachtwagens tussen staan zal ik ze op de foto zetten en dan op mijn laptop. Dan neem ik maandag mijn laptop mee naar je toe en zal ik je ze laten zien. Uiteraard moest ik wel even uitleggen wat een laptop was en dan schud je je hoofd weer en ben je verbaasd dat dat soort dingen er zijn. Ik ben even een kop koffie gaan drinken en jij bent gaan liggen doezelen. Zoals we afgesproken hadden. Tijdens de koffie kwam de thuis hulp en die heeft je weer even lekker gewassen en verschoond en je ingesmeerd met bodylotion zodat je huid niet uitdroogt. Daarna ben je in slaap gevallen. En dat zijn de momenten dat ik het toch wel een beetje eng vind. Zoals je er dan ligt. Het klinkt misschien raar maar op die momenten lijkt het net alsof je er al niet meer bent. Dat het over is. Net als afgelopen dinsdag. Je lag te slapen en ineens zag ik je borstkast niet meer omhoog komen. Dus ik ben over je heen gebogen om te luisteren en ineens begon je weer te snurken. Opa als je gezien had hoe hoog ik toen sprong, van de schrik, had je je helemaal blauw gelachen en stiekem moest ik er wel om grinniken.

Vandaag stond oma bij je bed. En ze huilde, dus ik heb oma even lekker vastgehouden en toen oma naar de keuken liep ben ik bij je bed blijven staan. En zo ineens was je weer wakker en keek je me aan. Tante B kwam met je medicijnen en ik heb je omhoog gezet zodat je je medicijnen kon krijgen. Toen tante B klaar was heb ik je weer voorzichtig laten zakken. Ik heb je wat verder omhoog gelegd en gevraagd of je zo lekker lag. En dat deed je. Ik heb je op voorhoofd gezoend en gezegd dat ik naar huis moest want Robbin komt tussen de middag thuis. En weer zei je dat dat ook moest want Robbin is belangrijk. Nog een laatste keer gezegd dat ik er morgenvroeg om 7 uur weer ben en laatste kus op je voorhoofd. Nog even doei gezegd tegen oma en tante B en toen naar de auto. Ik voel de tranen wel branden achter mijn ogen. Maar ik kan ze nog steeds tegen houden. En ik wil ze ook nog steeds tegen houden. Ik wil er zijn voor jou, voor oma en voor R, die het er ook zo moeilijk mee heeft. En weet je opa, zo sterk als jij altijd bent geweest zo sterk zal ik nu zijn. Voor oma en voor R. Net zolang als nodig is. Dat beloof ik je.

En opa…. Weet je wat ik het liefste zou willen doen. Jouw en mij een dikke borrel inschenken en samen proosten op het leven dat je gehad hebt. Maar ik denk dat oma dat niet goed vind, wat denk jij?? Daarom zal ik morgenavond als ik bij M ben een borrel nemen en proosten op jou. Proosten op mijn lieve gekke oude opa!!

Tot morgen lieverd,

Liefs Conny

11 maart 2008

Lieve opa,

Wie had dat ooit gedacht, dat ik op mijn 35ste nog bij jullie zou logeren? Nou ik in elk geval niet. Maar hier zit ik dan. Het is maandag 10 maart 2008, 22:04. Oma ligt net op bed. Ik heb de luie stoel iets dichter naar je bed getrokken en blijf bij je zitten totdat de nacht zuster komt. Ik heb je net weer wat platter gelegd en je slaapt ook alweer. Je handen liggen gevouwen op je buik en je mond staat een stukje open. Eigenlijk ziet het er heel vredig uit. En op een rare manier ook heel vertederend. Ze hebben vandaag een nieuw matras gebracht. Een zogenaamd lucht matras ivm met doorlig plekken. De dokter is nog geweest en die heeft zijn mobiele nummer gegeven en staat 24/7 voor oma en jouw klaar. De avond zuster is ook al geweest en nu wachten we dus op de nacht zuster. Ik heb mijn laptop mee genomen en daar stonden nog wat foto’s op. Die heb ik je dan ook laten zien. Ik weet niet of je het allemaal doorhad wie het waren maar je zei van wel. Donderdag is oma jarig en eigenlijk vraagt iedereen zich af of je er dan bij zult zijn of niet. De dokter heeft afgelopen vrijdag gezegd dat het geen week meer zou duren, maar als ik zie hoe sterk je bent en hoe helder nog dan kon het toch ook nog wel langer duren. Enerzijds hoop ik dit niet. Niet voor oma en niet voor jezelf want je hebt zelf ook zo goed in de gaten wat er aan de hand is. Gister ben ik ook nog even bij je geweest en heb ik je alles over mijn feest van afgelopen zaterdag verteld. Je vond me maar een waaghals dat ik met een busje met 4 mannen erin naar Amsterdam was geweest. Ook vroeg je of ik ze wel aan kon. En toen ik zei dat ik ze allemaal gedreigd had om ze er uit te zetten als ze zich niet zouden gedragen, kreeg je een blik van trots in je ogen en een lach van oor tot oor. Helemaal toen ik vertelde dat ze nog netjes geluisterd hadden ook. Ja opa, die kleindochter van jou heeft meer in haar mans dan je denkt hoor. Ik sta mijn mannetje wel. Altijd al gedaan en zal ik ook altijd doen. En weet je die achterkleindochter van je… die lijkt op mij en zij staat haar mannetje dus ook. Iedere dag vraagt ze hoe het met je is. En ze past zich zo makkelijk aan, aan de situatie. Ze heeft er totaal geen moeite mee dat ze nu even bij iemand anders logeert omdat ik hier ben. Ik ben vanmorgen nog met haar bij de dokter geweest want ze is zo verkouden en ze had steeds zo’n hoofdpijn. En nu blijkt ze dus een voorhoofdsholte en bijholte ontsteking te hebben. Ze heeft een kuurtje gekregen en ik hou haar nog lekker een dag of 2 thuis zodat ik weet hoe ze er op reageert. Aankomende donderdag kom ik weer bij jou en oma slapen. Ik heb tegen de rest van de familie gezegd dat ik mij aan pas maar de vrijdagavond en de zaterdagavond voor mezelf wil houden en dan graag bij M wil zijn.

Tenzij het natuurlijk echt niet anders kan, dan ben ik gewoon weer hier. Wel een raar idee eigenlijk dat je volgende week op deze dag er misschien niet meer bent. Zo onwerkelijk maar ook zo reëel. De kans dat het waar is is zo groot. De rest van de kleinkinderen durft geloof ik niet zo goed langs te komen en dat kunnen we ze ook niet kwalijk nemen he opa?? Want uiterlijk gezien ben je heel erg veranderd en lijk je niet meer op de opa die je was. Misschien is het ook maar beter zo, dat ze je herinneren, zittend aan de achterkamer tafel op je vaste plek. B durft trouwens wel langs te komen hoor, maar die woont zover weg dat het haast onmogelijk is. Maar ik bel iedere dag met B en zo hou ik hem op de hoogte van alles wat er hier gebeurt. Eigenlijk loop ik er over te denken om straks tijdens te plechtigheid nog iets te zeggen ik weet alleen niet of ik dat kan en wat ik dan moet zeggen. Misschien bel ik al je kinderen en kleinkinderen wel op om te vragen of ze hun leukste herinnering aan jou willen opschrijven en dat we dat dan bundelen en dat door B laten inbinden en dan aan oma geven als herinnering aan jou. Misschien vind oma dat wel heel leuk. “herinnenringen aan opa” ga ik het dan noemen. Lijkt je dat wat?? Denk je dat oma dat leuk zou vinden??

Ach opa, ik zie het allemaal wel… ik laat het over me heen komen en wat ik nog voor je kan doen dat doe ik. Met heel veel liefde, net zoals jij en oma altijd met heel veel liefde voor mij en Robbin hebben klaar gestaan.

Kus op je voorhoofd en tot morgen vroeg

Liefs Conny  

13 maart 2008

Lieve opa,

Vandaag is het 13 maart 2008. De dag dat oma jarig is. En misschien is dit wel waar je op gewacht op hebt. Misschien dat je het dan vannacht wel goed vind en je ogen sluit om ze niet meer open te doen. Aan de andere kant… als ik je zo af en toe nog hoor praten dan kan je het misschien nog wel een week volhouden. En het klinkt misschien raar. Maar ik hoop van niet. En oma ook niet. Oma vind het verschrikkelijk om je zo te zien. En oma is ook moe aan het worden. Wij wisselen als familie elkaar wel af maar ja oma kan natuurlijk niet even ergens anders gaan logeren. Op het moment dat ik dit type ben ik ook weer bij jullie en ik blijf ook weer vannacht. Ik heb M gevraagd of hij van af kwart voor negen tot elf uur ook even wil komen want dat geeft mij een fijnere gevoel. En zo goed als mijn neefje is hij komt dus ook. Momenteel doe je eigenlijk niet veel meer dan slapen. En zo heel af en toe een slok drinken. Maar zelfs dat gaat al bijna niet meer en volgens de dokter vergiftigd je lichaam nou zichzelf. Ik heb speciale stokjes bij de apotheek gehaald waar we je tong mee kunnen in “vetten” want zelfs je tong is aan het uitdrogen. Op dit moment geeft oma je wat te drinken maar zelfs dat kan je bijna niet meer en je krijgt dan ook een mega hoestbui. De zusters komen nog wel twee keer per dag maar echt wassen doen ze niet meer want dat wil niet meer. Ze gaan even met een frisse doek over je gezicht en dan vind je het wel weer genoeg. Gelukkig herken je iedereen nog wel en dat vind ik fijn. Weet je trouwens dat B me iedere dag belt om te vragen hoe het met je is. En M ook. Dat vind ik ook wel heel erg prettig dat ze dat doen. Gister is Mier bij me op visite geweest. Ik weet niet of je haar nog kent maar je hebt haar wel eens bij me gezien. En Mier en ik spreken elkaar eigenlijk alleen als 1 van de twee het moeilijk heeft. Ik heb gisteren dan ook even fijn met haar geklets over jou. En ik moet bekennen dat ik haar eigenlijk helemaal niet gevraagd heb hoe het verder met haar is. Gewoon omdat ik zo druk ben met jou in mijn gedachten. Nou denk ik niet dat Mier het me kwalijk neemt hoor en ik denk dat we elkaar wel weer snel zien en dan ga ik haar alles vragen wat ik de gisteren vergeten ben.. Want zo zijn Mier en ik in noodsituaties. En dat is eigenlijk wel goed, niets op een weegschaal, geen nieuws is goed nieuws en als het slecht gaat zoeken we contact met elkaar. Nou moet ik zeggen dat mijn vrienden momenteel ontzettend voor mij klaar staan hoor. L met koffie en een sigaret, A vangt aankomende maandag Robbin op en dan slaapt Robbin ook bij A omdat ik dan hier weer slaap (als het nodig is). D geeft me een fijne hoofdmassage en wast mijn haar in de kapsalon als ik hoofdpijn heb en M luistert naar mijn verhalen. Gister nog met B gebeld en die luisterde ook naar mijn verhalen. Dat doet de rest trouwens ook hoor. Iedereen luistert en niemand word er flauw van gelukkig. En ik heb ook zoveel te vertellen over je want als ik over je begin komen de herinneringen vanzelf boven en dan ben ik nog lang niet uit gepraat. Dus je ziet, om mij hoef je je niet druk te maken. En opa… om oma hoeft je je ook niet druk te maken. Want er zijn heel veel mensen die voor oma zorgen. En op oma passen en voor oma klaar staan. Wat ik je eigenlijk duidelijk wil maken opa is dat het goed is zo. Dat je kan en mag gaan, doe je ogen maar dicht geef er aan toe. Want zoals ik al eerder gezegd heb, je hebt het verdient. Je tijd zit er op, het is mooi geweest. Laat het doek maar vallen.

Lieve opa, ik hou van je. kus op je voorhoofd

liefs conny

17 maart 2008

Lieve opa

Het is vandaag maandag 17 maart 2008 en ik ben hier al vanaf vanmorgen 10 uur. Ook deze nacht blijf ik weer logeren. Je bent nog steeds super helder en je gaat maar heel langzaam achteruit. Ik heb net voor de gein eens uitgerekend hoeveel verschillende zusters je in deze afgelopen 2 weken bij je bed hebt gehad. Het zijn er 24. De ene vind jij aardiger dan de andere en zo nu en dan zit er ook een echte kattenkop tussen volgens jou. Maar toch blijf je een heer. En als ze hier klaar zijn bedank je ze vriendelijk voor alle goede zorgen. Je hebt zelfs lol met ze want als ze aan je vragen hoe je ligt, dan zeg jij “op mijn rug” en dat is wel een typische opa opmerking. Afgelopen zondag middag ben ik samen met M even bij je op visite geweest. M heeft een streepje voor want hij komt ook uit Groningen. En als je zo’n opmerking maakt moet ik alweer lachen. Dat moet ik eigenlijk altijd met je. Je bent ook wel eens boos hoor maar dan eerder op jezelf en dat reageer je dan af op oma en op R. Ik weet dat R het daar wel moeilijk mee heeft en dat kan ik me ook voorstellen. Ik heb wel tegen haar gezegd dat ze het eigenlijk moet vergelijken met het gedrag van een kind. En dat het eigenlijk een soort compliment is dat hij dat doet tegen hen. Immers een kind dat zich ergens thuis voelt geeft ook een grote mond en verlegt zijn grenzen ook. Ik heb je vandaag gevraagd of je het leuk zou vinden als Robbin mee zou komen en dat vind je super. Je laat het aan Robbin over of die durft , maar als ik mijn meisje goed in schat durft ze dat wel. Ze heeft dezelfde realiteitszin als ik en dat scheelt een hoop. Daarom kan ze nu ook heel makkelijk bij A logeren. Omdat ze begrijpt dat ik hier logeer. En omdat ze dat heel leuk vind om bij A en R te logeren natuurlijk. Ik heb afgelopen vrijdag een 10 minuten gesprek gehad op school en Robbin doet het super. Op iedere cito toets zit ze op het a nivo op één toets na. Maar daar maakte ze zich geen zorgen over want dat was een c nivo en dat is ook best goed. Aan de andere kant was dit een nieuw soort toets en niemand had hem echt super goed gemaakt. Juf had er dus wel vertrouwen in dat bij de volgende toetsen Robbin deze ook wel op a nivo zou halen. Dus ook je achterkleindochter doet het super goed. B heeft nog even wat foto’s gemaild en als je straks wakker bent dan zal ik ze je even laten zien. Wat dat betreft is een laptop toch wel een hele mooie uitvinding of niet. Ik zit nu achter in de keuken dit te typen en oma en ik gaan zo even een broodje eten. Zo nu en dan horen we geluid uit de voorkamer en gaat één van ons tweeën even kijken. Maar eigenlijk is het allemaal goed. Over het algemeen lig je er tevreden bij. Af en toe hijs ik je even omhoog zodat je weer een beetje beter zit/ligt en dan zakken je ogen ook al snel weer neer. Ik zie je trouwens ook het liefst in deze houding. Dan ziet het er niet zo eng uit. Vanavond komt F ook nog even hierheen. Dan kan oma lekker op tijd op bed en zit ik hier ook niet alleen. Ik vind dat wel fijn namelijk dat er dan nog iemand is totdat de nacht zuster komt.

Nou opa wij gaan even eten.

Slaap lekker en straks krijg je nog een bakkie koffie.

Liefs Conny

19 maart 2008

Ha die opa,

Gisteren ben ik samen met Robbin bij je op visite geweest en op het moment dat je haar zag begonnen je ogen te glunderen en te glinsteren. Robbin vond het gelukkig helemaal niet eng om je te zien, maar dat komt denk ik ook omdat je rechtop zat. Ik heb net even gebeld en R zei dat je brinta had gehad. Gevoelsmatig krijg ik steeds meer het idee dat je heel langzaam vooruit gaat in plaats van achteruit. Dat zou toch een bak zijn zeg. Dat je over een paar weken gewoon weer achter aan tafel zit, en er niets meer aan de hand is. Iedereen nu in rep en roer en aan het eind van zijn/haar latijn en jij kruipt er weer bovenop. Maar lieve opa als je niet vooruit gaat dan hoop ik echt dat het snel voorbij is want oma trekt het echt niet meer. En oma heeft haar zinnen er op gezet om je thuis te verzorgen tot het eind.

Maar tegen welke prijs?? Ik hoop ook dat je in je eigen huis zult sterven, terwijl oma naast je zit. Dat zou het mooiste zijn. Maar opa, wat als het nog weken gaat duren??? Als je nog weken blijft zoals nu?? Want zolang je nog drinkt is er niets aan de hand. En je drinkt een pakje dubbelfris op een dag en dat is genoeg om je in leven te houden. Zolang kan oma toch niet voor je zorgen?? Dat houdt oma niet vol en ik denk dat oma dan een keus moet maken die ze niet wil maken. Maar als oma er aan onder doorgaat is dat ook niet goed. En ik durf het bijna niet te zeggen maar in dat geval is het misschien toch beter dat je naar een verpleeghuis gaat. Waar 24 uur per dag verzorging voor je is. En ik weet dat wanneer oma die keus moet maken, het oma zó ontzettend zeer zou doen. En weet je… het is misschien een rare vergelijking maar zou jij een hond zijn geweest dan hadden ze je allang een spuitje gegeven. Als jij een hond was geweest die niet meer van zijn kleed af kon komen en zijn ontlasting en urine liet lopen zouden ze je allang hebben laten inslapen, ondanks dat je zou kwispelen als je een bekende zag. Want als een hond dit stadium bereikt is het zielig, en bijna crimineel als je hem niet laat inslapen. En dat is toch niet eerlijk opa.

Net als dat het niet eerlijk dat er weer een babylijkje van een maand oud gevonden is in de bosjes. Een baby, die niet dood wou word als grof vuil gevonden en jij die gewoon wacht totdat je doodgaat, jij gaat niet. Ik merk wel aan mezelf dat ik dingen in een ander perspectief ga zien. Dat andere dingen in één keer belangrijker worden en dat dingen waar ik me eerder druk over maakte naar de achtergrond verdwijnen en ineens niet meer de moeite waard zijn om me er druk over te maken. En weet je wat ik op dit moment van je leer??

Dat humor het allerbelangrijkste is wat er bestaat. Dat je met humor alles aan kan en dat je met humor een kut situatie minder kut kunt maken. En ik heb me voorgenomen dat humor en lol in mijn leven vanaf nu de hoofdzaak worden. Humor, lol, en gelukkig zijn. En vooral genieten. Genieten van alles wat ik heb en waar ik tegen aanloop. Dat deed ik al maar ik ga het nog meer doen!! En vooral nog genieten van jou. Zolang het nog kan. Afgelopen maandag kregen we samen zo’n lachbui dat er bij jou een mega hoestbui opvolgde waar gelijk ook weer om moesten lachen. Vervolgens zei je tegen mij als mensen het niet eens waren met wat ik zei of deed ik maar moest denken.. KMS. En KMS staat voor Krijg Maar een Staart. En ik weet het in het plat gronings klinkt het een stuk beter maar ik wist niet hoe ik het dan moest schrijven. Vandaag ben ik niet bij je geweest maar ik heb wel gebeld. Ik bel iedere dag even om te vragen hoe je nacht en hoe je dag is geweest. Morgen kom ik wel weer.

Morgen vroeg kom ik even koffie drinken en je een kus op je voorhoofd brengen. En daarna kom ik een paar dagen niet. Dan kom ik dinsdag pas weer. Maar ik zal iedere dag bellen en misschien kunnen ze dan de hoorn even bij je oor houden. Net als laatst. Dan hebben we elkaar toch even gehoord. Ik hoop dat het inderdaad een witte Pasen word. Zodat je tenminste nog 1 keer sneeuw ziet voordat je gaat.

Liefs Conny en tot morgen

 20 maart 2008

Lieve opa,

Ik voel me zo zo kut. Vanmorgen ben ik kwaad bij jullie weggegaan. Omdat ik ruzie kreeg met oma. Toen ik binnen kwam was de zuster je aan het wassen en ik wachtte netjes totdat jij je broek en pyama jas weer aan had. Toen ben ik naar je toe gegaan en gezegd “zo opa ben je weer lekker schoon en fris”? Op dat moment zegt oma tegen mij dat ik niet met je moet gaan praten want volgens oma kan je niet met 2 mensen tegelijk praten. Oma zei toen ook tegen mij gebruik je verstand eens. En je hebt toch wel een verstand. En dat deed pijn, dat ze dat tegen mij zij maar ik besloot niets te zeggen en ben in de keuken gaan zitten. Daar liep ik tegen mijn tranen te vechten maar ik heb ze kunnen weg slikken. Toen de zuster weg was ben ik bij je gaan zitten en je zag er zo goed uit. Je had jezelf geschoren en je had je gebit ook weer in. In de keuken hoor ik mama tegen oma zeggen dat ik verdrietig was om wat ze tegen mij zei en toen oma de kamer in kwam met koffie voor jou toen vroeg ze of ik het niet leuk vond wat ze had gezegd. Ik heb in eerste instantie netjes gezegd dat ik de manier waarop ze het zei en de woorden die ze gebruikten inderdaad niet leuk vind. Waarop oma weer zei dat ik mijn verstand moest gebruiken en moest nadenken. Hierop heb ik geantwoord dat ik 35 ben en geen klein kind. En dat toen ik iets tegen je zei de zuster helemaal niet met je in gesprek was en ook dat ik netjes had gewacht totdat je weer aangekleed was. En toen begon oma haar stem te verheffen en te zeggen dat zei al 86 was en het beste wist wat goed etc etc. En dit gebeurde allemaal naast je bed en ik kon aan je ogen zien dat jij er niets meer van snapte. Toen ben ik op gestaan en heb ik gezegd dat ik dit niet ging doen terwijl jij er naast lag. Ik heb mijn jas gepakt en mijn tas en ben weg gegaan. In de auto heb ik Bert gebeld en die zei dat ik jullie maar even met rust moest laten. Maar opa, ondanks alles hoef ik toch niet alles te pikken. Ik snap ook wel dat oma het moeilijk heeft, dat hebben wij het allemaal. Maar ik ben een volwassen vrouw die in haar eentje een kind opvoed, dan mag je toch verwachten dat ik heus wel weet hoe iets moet. En dan nog, oma had het ook anders kunnen formuleren en het op een andere manier kunnen zeggen. Maar nu ben ik zo bang dat je er opeens niet meer bent en dat dit dan de laatste keer is geweest dat ik je gezien heb. En opa, dat wil ik niet hoor. Ik wil niet dat dit mijn laatste herinnering wordt aan jou. Maar ook ik heb het er moeilijk mee. Ik doe aan alle kanten mijn best, zorg voor logeer adressen voor Robbin zodat ik oma kan bijstaan, ben 24/7 bereikbaar en kom zodra het nodig zou zijn. Moet ik dan alles maar pikken?? Opa, ik weet het even niet meer. Volgens Bert belt oma mij vanzelf wel, en dat hoop ik dan maar. Ik weet alleen dat ik nu even niet kan ophouden met huilen. En misschien is dat dan wel de bekende huilbui die er uit moet. Maar opa het is nooit mijn bedoeling geweest dat dit zou gebeuren, en al helemaal niet naast je bed. Ik vind dat oma mij hier op had moeten aanspreken als we weer achterin de keuken zouden zitten. En niet terwijl ik naast je zat en met je aan het praten was. En misschien had mama het helemaal niet tegen oma moeten zeggen, want ik had me er wel overheen gezet en dan had ik met de tijd wel eens tegen oma gezegd dat ik dat niet leuk vond. Maar goed het is gebeurt en ik kan er niets aan veranderen. Ik hoop maar 1 ding… dat dit niet de laatste keer is geweest dat ik je heb gezien, want dit is niet de juiste manier om afscheid te nemen.

Lieve lieve opa, ik hou van je en ik hoop dat je straks alweer vergeten bent wat er is gebeurt, al was het maar voor jezelf.

Kusje op je voorhoofd, Liefs Conny

24 maart 2008

Lieve opa,

Ik heb zaterdag toch oma maar gebeld. Meer omdat ik wou weten of ik nog mocht langs komen en uiteraard hoe het met je was . Oma heeft direct haar excuses aangeboden en moest zelfs een beetje huilen. Volgens mij voelt ze zich er echt rot onder. Ik heb met oma afgesproken dat ik morgenvroeg bij jullie langs kom. Ik weet wel dat ik me nog steeds kut voel er onder. Maar goed, ik kan me er wel over heen zetten. Ik weet alleen niet of ik het kan vergeten. Het lijkt op dit moment net als of alles verkeerd gaat. Heb net R aan de telefoon gehad en dat liep ook niet goed. Hier zal ik verder niet over uit wijden want daar heb jij niets aan en ik weet ook dat ze het niet leuk vind dat iedereen dat dan kan lezen. Daarnaast zal het met de tijd wel loslopen. Iedereen staat bol van de emoties momenteel en soms loopt dat dus heel hoog op. Maar ik blijf er bij dat ook in dit soort situaties niet alles gepikt hoeft te worden. Maar ik vind het veel belangrijker dat ik jou kan blijven zien en dat ik lekker naast je bed kan zitten en met je kan kletsen. Afgelopen weekend zijn we het hele weekend bij M geweest. Lekker 1 nacht en 1 dag extra en we hebben dus een heerlijk lang weekend gehad. S heb ik afgelopen donderdag opgehaald en die heeft een nachtje bij ons gelogeerd. Is wel fijn hoor opa, dat het met die meiden onderling zo klikt. Dat scheelt wel zo veel. Het is ook fijn dat S zo graag bij mij mag zijn want ik geniet echt van die meid. Als Robbin en S samen spelen is er bijna nooit iets aan de hand en ruzie hebben ze in principe ook niet. Als ik ze op bed breng zeggen ze allebei weltrusten mama en dan zeg ik slaap lekker dochters. Wat dat betreft heb ik het nu goed hoor. Dat gedeelte in mijn leven loopt lekker en daar haal ik ook heel veel energie uit. Energie die ik nu heel hard nodig heb. Energie die me de week door helpen. Die me helpen om van weekend tot weekend te komen. Momenteel kijk ik iedere zondag al weer uit naar de vrijdag. Dit deed ik altijd al maar nu gewoon iets meer. Ik merk dat als je aan de ene kant iemand aan het verliezen bent je aan de andere kant meer verlangt naar de gene van wie je houdt. Naar de gene waar je ‘s avonds lekker tegen aan kunt kruipen en aangezien M en ik latten kijk ik dus zo uit naar de vrijdagavond altijd.

Dit wordt niet zo hele lange brief, het is nu kwart voor 12 ’s avonds en ik merk dat mijn ogen bijna dicht vallen. Dus lieve opa ik ga zo mijn bed in en ik zie je morgen weer.

Kus op je voorhoofd

Liefs Conny

25 maart 2008

Hé opa,

Vanmorgen ben ik weer bij je geweest. De rit naar jullie huis heeft nog nooit zo lang geduurd en mijn schoenen hebben met lopen nog nooit zwaar gevoeld. Ik voelde me dan ook heel raar toen ik in eerste instantie bij jullie binnen stapte. Oma en ome H zaten aan de keuken tafel koffie te drinken en ik ben er maar gewoon bij gaan zitten want jij lag te slapen. Ome H schonk mij ook een kop koffie en langzamerhand kwam het gesprek op gang. Ik heb voor zover het kan met oma alles wel uitgesproken. En dat moet ook. Want oma heeft al genoeg aan haar hoofd. Jij hebt gisteravond je eerste morfine spuit gehad, 10 mg. Want het bleek dat je het hele weekend onrustig was en opstandig. Ook was je aan het ijlen geweest. Ik had niet verwacht dat morfine dit effect op je zou hebben. Je ogen stonden stoned in je hoofd, en ik weet hoe dat eruit ziet want mijn buurjongen is ook meer stoned dan nuchter. Toen je even wakker was keek je ontzettend verward om je heen en ik vraag me af of je eigenlijk wel door had dat ik het was die aan je bed stond. Je hebt nog wel even gelachen naar me en toen vielen je ogen alweer dicht. Ik heb gevraagd of je moe was en je zei ja. Ik heb je een kus op je voorhoofd gegeven en heb gezegd dat je maar weer lekker moest gaan slapen. Eigenlijk moet ik nog wel lachen. Jij bent het type opa dat al die kusjes niet nodig vind. Ook met verjaardagen stak je altijd overduidelijk je hand uit om kussen maar te voorkomen. En nu?? Iedere keer als ik weg ga zoen ik je even snel op je voorhoofd en ik kan aan je ogen zien dat je dat toch stiekem best leuk vind. Toen ik vanmorgen op stond was alles wit van de sneeuw en dat zag er zo mooi uit. Ik heb nog gehoopt dat je het nog zou zien maar ik denk het niet want je was veel te ver weg door de morfine. Vanavond krijg je ook weer morfine en ik hoop dat ze je steeds iets meer gaan geven want op dit moment is het niet meer doodgaan maar een lijdensweg en als je het bewust zou mee maken zou je dit ook heel erg vinden. Dus laten ze je maar platspuiten dan krijg jij het in elk geval niet meer mee. En als het dan inderdaad kan, iedere dag een beetje meer zodat dat sterke hart van jou ook de strijd op gaat geven. Want dat is eigenlijk nog steeds het enigste dat op dit moment nog werkt. Wat ik ook jammer vind is dat we nu niet meer kunnen praten. Als ik nu iets tegen je zeg dan kijk je zo verward om je heen. Nee, een gesprek zit er niet meer in, daarom ga ik gewoon door met mijn brieven aan jou. En de kans dat ik er mee doorga als je er niet meer bent is heel groot. Want het voelt wel goed. Om op deze manier, gericht aan jou, op te schrijven wat ik mee maak en wat ik allemaal gedaan heb. Ik heb schrijven altijd al leuk gevonden en volgens mij heb ik dat van jou. Maar jij deed dat meer met gedichten. Jij kon ook gaan zitten, pen en papier pakken en beginnen met schrijven. En dat heb ik ook. Alleen dan op de moderne manier, dus met mijn laptop schoot en mijn vingers op de letters. En als ik dan eenmaal begin dan schrijf ik zo weg. Ik heb altijd gezegd ooit nog eens een boek te gaan schrijven en ik denk dat dat mijn volgende doel word. Een boek schrijven en dan misschien zelfs wel publiceren en weet je opa als het me lukt, draag ik het boek op aan jou. Weet je wat me trouwens ook leuk lijkt? Schrijven voor één of ander magazine. Korte verhaaltjes, een soort columns, en dan een mix van fictie en waarheid. Maar dat is iets om over na te denken als het rustiger is mijn hoofd. Als jij je weg gevonden hebt en je rust en dus niet meer bij ons bent. Dan is het wel weer Conny tijd. Maar tot die tijd opa…. Is het opa tijd. En dat is een hele belangrijke tijd.

Vanavond rond 9 uur heb je trouwens weer een morfine spuit gehad dus ik denk dat je nu wel weer diep onder zeil bent. En dat is goed. Zo moet het je laatste dagen moeten zo makkelijk mogelijk voor je gemaakt worden. Morgenvroeg kom ik weer even bij je kijken. Tot dan, slaap lekker en ik hoop dat je de meest mooie dromen mag dromen.

Kus op je voorhoofd en tot morgen ,

Liefs Conny

27 maart 2008

Lieve opa,

Het is over, het zit er op, je hebt nu de rust die je wou en die je verdiend hebt. Vanmiddag rond 2 uur/half 3 ben je rustig ingeslapen terwijl oma en R bij je waren. Vanmiddag rond 2 uur/half 3 bracht ik een bos bloemen naar jullie huisarts, om hem te bedanken dat hij jullie zo bij staat en zo goed voor jullie zorgt. Ik wist toen niet dat jij je laatste adem uit blies. Ik werd rond kwart voor 2 onrustig en in een impulsieve bui heb ik toen een bos bloemen gekocht en heen gebracht. Misschien zijn wij twee toch sterker verbonden met elkaar dan iedereen denkt. Vanmorgen heb ik nog naast je bed gezeten, en gister ook. En gister had ik al wel een vermoeden dat het niet lang meer zou duren. Je herkende me niet meer en alleen al het kijken naar mij koste je moeite. Vandaag heb ik je helemaal niet wakker gezien. Je lag in een hele diepe slaap en gelukkig ben je ook in die diepe slaap overleden. Maar ondanks dat je het ziet aan komen opa, ondanks dat, doet het toch zeer. Ik ben blij dat we met zijn tweeën nog zo’n lol hebben. Want zo zal ik je altijd herinneren. Mijn grote stoere opa die als 2 druppels op Derrick leek met een humor waar bijna niemand aan kan tippen. En weet je als ik het goed uitgerekend heb dan zal je waarschijnlijk dinsdag gecremeerd worden en weet je welke datum het dan is?? 1 april. De grootste lolbroek in mijn leven word waarschijnlijk op 1 april gecremeerd. Ironisch he?

Vanmorgen heb ik je nog even over je been gewreven en zachtjes tegen je gezegd dat het tijd werd dat je je laatste adem zou uit blazen. Dat het echt goed is om te gaan, dat je je rust verdiend hebt en je hebt het gedaan. Heb je me gehoord?? Of was het toeval?? Het maakt ook niet uit, jij hebt je rust en al met al heeft het 4 weken geduurd met de laatste 4 dagen morfine. Maar al die dagen dat je geen morfine had was je helder en heb je met oma over je dood kunnen praten, hebben we herinneringen op gehaald, heb je nog gezien dat het met iedereen goed gaat en is zelfs Robbin nog bij je op visite geweest. Ik ben de laatste 4 weken praktisch iedere dag langs geweest behalve op de zaterdagen. Ik heb bij je bed gezeten, ik heb je om hoog gehesen als je onderuit gezakt was, ik heb je eten en drinken gegeven en ik heb je aan het lachen gemaakt en ik gaf je iedere dag een kus op je voorhoofd. Dus lieve opa, het is goed zo. En ondanks dat ik loop te huilen heb ik er vrede mee. Je hebt een mooi leven gehad en ik hoop dat wanneer ik ooit, in de verre toekomst, ook ga dat ik dan net zo ga als jou. Mijn brieven aan jou daar ga ik nog wel even mee door. Zo heb ik toch het idee dat je nog steeds bij me bent en dat je nog steeds weet wat er allemaal zoal gebeurt. En vanavond, als Robbin op bed gaat, ga ik samen met haar voor het raam staan. En de alle helderste ster die we zien…dat zal jij zijn.

Morgenvroeg kom ik ook nog even bij je. Je blijft gewoon lekker thuis bij oma totdat we je echt moeten wegbrengen. En het klinkt misschien raar maar dat duurt gelukkig nog een paar dagen.

Lieve opa ik hou van je en niet teveel ouwhoeren daar boven he? En als het inderdaad waar is dat mensen die overlijden een beschermengel worden, wil jij dan die van mij en Robbin worden??

Kus op je voorhoofd, Liefs Conny

27 maart 2008, 21:30 uur

Lieve opa,

Vanavond na het eten zijn Robbin en ik nog even bij je geweest. Om je nog éénmaal te zien terwijl je in bed ligt. De dokter had je gebit in gedaan en er lagen 2 opgerolde handdoeken onder je kin. Dit doen ze zodat je hoofd recht ligt en niet in één of andere rare bocht. Je ene hand lag boven op de deken en je ogen waren mooi gesloten. Je lag er mooi bij, ontspannen zelfs en het was fijn om je te zien. M en F zijn ook nog geweest om afscheid van je te nemen. Oma heeft ze gebeld om te vragen of ze ook nog even wouden langs komen. H en H zijn ook geweest en W en B waren onderweg naar je toe. Helaas kan je niet tot aan de crematie thuis blijven want het is bij oma in huis veel te warm. Dus als het goed is, ben je nu opgehaald door de mensen van de uitvaartvereniging. Zij gaan je wassen, scheren en aankleden. Eigenlijk had ik daar wel bij willen mee helpen maar ik moet ook aan robbin denken en wou haar niet bij een oppas doen. Robbin heeft het er ook erg moeilijk mee. Jouw overlijden brengt het overlijden van haar eigen opa terug en ik merk dat dat ook nog steeds heel hoog zit bij haar. Maar je hebt een ijzersterke achterkleindochter hoor opa. Ze heeft je over je hand gewreven en gezegd dat ze van je houdt. Net als ik heb gedaan. Ik heb je een paar keer op je voorhoofd gezoend en je verteld dat ik van je hou. En dat je nu je rust hebt. Mama en ik hebben elkaar even flink vast gehouden en ook oma heb ik even lekker beet gepakt. Oma heeft je kleren uitgezocht en alles klaar gelegd zodat ze dat vanavond zo konden meenemen. En opa, je kan trots zijn op oma hoor. Ze is zo sterk op dit moment. Bij mij treed nu een moeheid op en ik ga dan ook straks lekker slapen. Ik heb vandaag zoveel gehuild en er zit nog zoveel. Maar dat zijn ook de spanningen en inspanningen van de afgelopen 4 weken. Dat komt er nu allemaal uitzetten en ik laat het ook lekker lopen.

Morgenvroeg ga ik weer naar oma toe en morgen avond ga ik weer bij jou langs. Dit keer niet in de woonkamer in een bed in je pyama, maar bij het rouwcentrum en je hebt dan weer je normale kleren aan.

Lieve opa, ik beloof je dat ik op oma zal passen en haar zal steunen, troosten en knuffelen zoveel als ik kan. Zolang als het nodig is.

Kus op je voorhoofd, liefs Conny

30 maart 2008.

Lieve opa.

Je ligt nu al weer 3 dagen in het rouwcentrum opgebaard. En ik ben ook 3 avonden ben je geweest. Vrijdagavond ben ik alleen naar je toe gegaan en ik was ook de eerste die er was. Oma en H en H waren wat later. Ik heb naar je gekeken en je hand gestreeld net als dat ik dat deed toen je nog bij oma thuis was. Vrijdagavond heb ik me ook aardig goed kunnen houden. Vond het wel erg om in me ééntje weer naar de auto te lopen, dan heb je toch wel een beetje een alleen gevoel. Zaterdag ben ik met J naar een kledingbeurs geweest voor kinderen en ik heb voor Robbin en S best nog wel leuke kleren kunnen vinden ook. Zaterdagavond ben ik samen met M bij je geweest en dat was wel fijn. Ik heb zaterdagavond ook aardig wat tranen laten stromen en M heeft me even goed vastgehouden. En dat was heel fijn. Ik moet zeggen dat ik heel veel aan M heb, hij belt iedere avond, houdt me vast en laat me lekker uit janken. Iets dat ik echt nodig heb. Ook heb ik foto’s gemaakt. In eerste instantie alleen van de bloemen maar H en H kwamen nog en die zeiden dat het ook wel van jou mocht als ik dat wou. Oma wou achteraf toch ook wel foto’s en die heeft H gemaakt. Uiteraard kan ik mijn foto’s zo naar H toe mailen en dan kan H die foto’s ook aan oma geven. Vanavond ben ik ook nog weer bij je geweest. Samen met R en Robbin. Robbin had vrijdag op school een creatieve middag en aan het einde van deze middag mocht ieder kind in de klas een roos uit kiezen. Robbin heeft een witte uitgekozen opa, speciaal voor jou, deze ligt nu op de kist met een zelfgemaakt kaartje eraan. Robbin en ik zijn later toen oma en F en M en L weg waren nog even met zijn tweetjes bij je geweest. Zodat Robbin ook even op haar eigen manier afscheid van je kon nemen. Er staan trouwens hele mooie bloemen bij je opa. En wij hebben als kleinkinderen en achterkleinkinderen ook een boeket gedaan en eigenlijk wil ik na de plechtigheid wel een paar rozen uit dat boeket hebben. Om te drogen en als herinnering. Ik heb het tegen R verteld dus ik hoop dat zij dat kan regelen voor mij. Lieve opa, morgen is de laatste avond dat ik naar je toe kan in het rouwcentrum en uiteraard kom ik ook. Ik wil en kan geen dag overslaan en dat hoeft gelukkig ook niet. Misschien komt Robbin mee maar dat wist ze nog niet zeker.

Wist je trouwens dat rouwkaarten die in de krant staan ook op het internet komen te staan. Ik heb hem even gedownload en bewerkt zodat ik hem hier kan plaatsen.

Lieve opa tot morgen en ik denk aan je Kus op je voorhoofd, liefs conny

31 maart 2008,

Lieve opa,

Vanavond was de laatste avond voor jou in de rouwkamer. Vanavond was de laatste avond dat we naar je toe konden. En ook vanavond ben ik weer geweest, samen met Robbin. Eerst zijn we even naar Robbin haar opa geweest op het kerkhof zelf. Daarna naar jou toe. H en H zijn ook weer bij je geweest en die hadden een hele mooie foto van je bij hen. Een mooie grote en een foto die precies laat zien hoe je was. Voor dat H en H er waren heb ik nog even in je oor gefluisterd dat oma ontzettend veel van je houdt. En dat we met zijn allen heel goed op oma passen. Morgen is de laatste keer dat we je zien. De laatste keer dat ik even je hand kan strelen, de laatste keer dat ik je een echte kus op je voorhoofd kan geven. En ik zie er tegen op. Er ligt een steen in mijn maag en op regelmatige basis ontsnapt er en zo’n mega dikke zucht. Aan de ene kant wil ik dat morgen niet komt aan de andere kant wou ik dat het morgen avond was. Een dubbel gevoel dus. En al wil ik nog zo graag dat morgen niet komt, ik weet natuurlijk ook wel dat morgen gewoon komt. M is morgenvroeg al om half 9 hier. Hij had hier ook wel willen slapen vannacht hoor maar dat hoefde van mij niet. M heeft nogal last van 1 van mijn katten en als hij dan hier zou slapen dan is hij morgen de hele dag benauwd en piept hij als een gek en dat leek ons geen goed idee. Dus hij komt morgenvroeg om half 9. Hij heeft wel vandaag even zijn auto door de wasstraat gehaald want die was wel heel erg vies. Niet dat de auto nu schoner is, nee, hij is nu gewoon minder vies. Maar goed al die kleine gebaren van hem doen mij super goed. M is vanavond nog even bij mij geweest om te kijken hoe het met me is ivm met morgen. En B heeft nog gebeld. Om me veel sterkte wensen voor morgen. Is toch best lief he opa al die mensen die aan je denken en met je mee leven. Maar goed het is nu half 11 en ik ga zo proberen te slapen. Afgelopen nacht heb ik ook niet al te goed geslapen dus ik hoop dat het nu wel lukt.

Lieve opa, tot morgen, dan is het echte lijfelijke afscheid. Maar ik weet dat dat alleen lijfelijk is en dat je voor de rest altijd gewoon bij mij bent.

Kus op je voorhoofd

Liefs conny

2 april 2008

Lieve opa,

Gister was dan de dag dat we echt afscheid moesten nemen van jou. Om kwart over 10 moesten wij als familie bij het crematorium aanwezig zijn. B en S, en F,M, L en M zijn eerst naar mijn huis gekomen en we zijn met zijn allen die kant op gereden. Nadat we in de familie kamer een kop koffie hadden gedronken mochten we een laatste keer naar je toe met de kist open. Toen ik zo naar je keek kon ik Robbin haar witte roos niet vinden en even was ik bang dat ze die verloren waren. Totdat ik in de kist naar je handen keek. Daar lag Robbin haar roos, met het eigengemaakte kaartje er aan. Op dat moment kwamen bij mij de tranen alweer opzetten. Ik vond het er zo mooi uit zien. Een witte roos, van je eerste achterkleinkind tussen je handen. Toen was het tijd voor een laatste aai over je handen en de allerlaatste echte kus op je voorhoofd. Wij gingen terug naar de familiekamer en toen had het bezoek tijd om afscheid van je te nemen. Het bezoek moest daarna ook weer even weg en toen hebben ze de kist gesloten.

Je foto stond voor de kist en het bloemstuk van oma en je kinderen lag op het voeteneind van de kist. De ceremonie begon en een vriendelijke meneer sprak ons heel kort toe waarna H, je jongste zoon, het woord over nam. H nam ons mee terug in de tijd en tijdens de toespraak kwamen we vanzelf aan bij gister, dinsdag 1 april 2008. Ik moet zeggen dat ik het ontzettend knap vind van H dat hij het kon. Zijn stem trilde regelmatig, maar dankzij zijn toespraak hoorde je ook zo nu en dan wel gegniffel. H eindigde zijn toespraak door een borrel met je te drinken. Ik wil nog even aan H vragen of de toespraak, ietwat aangepast, hier geplaatst mag worden. Er was niet extreem veel bezoek, maar de mensen die er zaten, zaten er ook echt om je de laatste eer te brengen. Ook M en D waren er en of het toeval was of niet ze konden precies achter M en mij komen te zitten. Wat een hele fijne gedachte was. M naast mij, Robbin bij mij op schoot, mijn schoonzusje en broer aan de andere kant van mij en M en D achter mij. Omringd met mensen die heel veel voor mij betekenen.

Oma was trouwens weer super sterk zeg, echt bewonderingswaardig hoor. Ik ga morgenvroeg even een bakkie bij haar doen en even kijken hoe het met haar is. H heeft trouwens B, H, R en mij nog bedankt voor de goede zorg van de afgelopen 4 weken. Dit vond ik fijn dat hij dat deed, dat deed me echt goed. De muziek die gedraaid is klonk ook mooi, Andre Rieu, Ede Staal met Het het nog nooit zo donker west,  het slaven koor en het eindigde met adios amigo van Jim Reeves. Tijdens dit nummer moesten we allemaal gaan staan en halverwege het lied schoven de gordijnen dicht. Daarna gingen wij als familie als eerste naar de koffiekamer en daarna volgde de rest.

Oma en de kinderen zaten op de “condoleancebank” (wat trouwens helemaal mijn kleurtje was, namelijk paars) en wij als kleinkinderen aan de tafels bij de ramen. Daar hebben we nog met zijn allen na gepraat en gelachen. Op een gegeven moment liep het zelfs zo uit de hand dat A door een opmerking van mij, zijn koffie weer uitproestte, net niet over degene heen die tegenover hem zat. Maar opa dat is goed vind je niet. Jij zou niet willen dat we lang zouden rouwen, jij wil dat wij verder leven want de wereld staat niet stil. De wereld gaat door. Ik heb 3 mooie rozen met gipskruid gekregen uit het boeket van de klein en achterkleinkinderen. Deze hangen nu te drogen en ik heb vanmiddag een stolp gekocht waar ik ze straks in kan leggen. Ik heb gister middag ook nog iets gedaan. Iets impulsiefs maar ook iets waar ik nooit spijt van zal krijgen. Ik ben namelijk naar de tattoo shop geweest. Ik wou een aandenken aan jou, iets wat altijd bij mij is waar ik ook ben en wat ik niet kan verliezen. Een aandenken aan alle wijze raad die je mij altijd hebt gegeven, een aandenken aan alle keren dat jij, en oma natuurlijk ook, voor mij klaar gestaan hebben. Een aandenken aan de man die het langste in mijn leven is geweest. Want opa dat ben jij. Jij bent het langste in mijn leven geweest, mijn vader is al 11 jaar dood en mijn ex schoonvader sinds 2003. En ik heb altijd gedacht, de rest is er dan misschien niet meer maar mijn goeie ouwe opa nog wel. Daarom een aandenken, in de vorm van een tatoo, in de vorm van een ster, onder op mijn been. Ik zal de foto hier onder neerzetten (hij ziet er wel wat glimmend en zo uit maar dat komt door de nieuwigheid en de uierzalf). Ik kon hem niet gistermiddag direct laten zetten maar gisteravond om half 7 is hij gezet.

En ik ben er trots op. Trots op jouw en trots dat ik je kleindochter ben. Lieve opa je kan terug kijken op een ontzettende mooie ceremonie, waar iedereen bij was die van je houdt. En ik… ik kan terug kijken op heel veel leuke, mooie, leerzame, lieve en ontroerende momenten met jou. En dat doe ik met plezier!!! En ik zal nog heel vaak aan je terug denken. En dan met name je raad dat ik moet doen wat ik denk dat goed is en iedereen die het er niet mee eens is kan een staart krijgen (ja ik weet het, op het gronings klinkt het beter)

Kus op je voorhoofd,

Liefs Conny

28 april 2021

Heel wat jaren later waarin heel veel gebeurt is. Waarin letterlijk niets meer is zo als toen.

Ondertussen meerdere keren verhuist, geen relatie meer, geen contact meer met R of met Mier, M en D zijn niet meer bij elkaar, ik heb een ernstig ongeluk gehad en nog en meer. Maar dat is ok. Het is goed zo.